...

کي اولين بار
کليد زد؟



از ايام قديم تا قرن 18 ميلادي ، قديمي ترين شکل قفل ،
قفلي است که در
ويرانه هاي خرساباد نزديکي نينوا، پيدا شده است و حدود 4 هزار سال
قدمت دارد. اين
قفل چوبي است و چند ميله چوبي قابل حرکت دارد که در سوراخ هايي مناسب روي کلون مي افتند و
کلون را در وضعيت بسته نگه مي دارند. کليد آن هم چوبي است و ميله هايي دارد و مي توان آن را در
شياري در کلون داخل کرد.
ميله هاي کليد، ميله هاي قابل حرکت قفل را به ارتفاع
مناسب بالا مي برند و
بيرون کشيدن کلون ممکن مي شد. مصريان قديم ، اين نوع قفل را مي
شناختند و نمونه
هايي از آن در ژاپن و نروژ نيز به دست آمده است. در حفره هاي تپه چغازنبيل در استان ايلام ،
کلون و ميله هايي سنگي پيدا شده که قدمت آن به قرن سيزدهم ميلادي مي رسد. روميان ، قفلها و
کليدهاي فلزي را اختراع کردند و براي اولين بار از ضامن ها براي ايمني قفل استفاده کردند. قفلهاي ضامن دار صدها سال ، تنها وسيله
اطمينان بخش براي مردمان به شمار مي رفت. در واقع ضامن ها همان برآمدگي هاي اطراف سوراخ کليد در
قفل هستند، به طوري که اگر کليدي ، شيارهايي متناظر با ضامن ها نداشته باشد، گردانيدن و حرکت آن در قفل ممکن نيست. طي قرنهاي
متمادي ، قفل سازها ابتکارهاي فراواني در طرح ضامن ها ارائه کردند و در نتيجه ، کليدهاي پرپيچ و
خمي پيدا شد. روميان ، کليدهاي کوچکي هم مي ساختند و آنها را به عنوان انگشتر به دست مي کردند؛ همچنين علاوه بر قفلهاي ثابت
، قفل قابل انتقال را هم وارد کار کردند. قفل سازان قرون وسطي ، بخصوص در کشور آلمان ، در ساختن
قفلهاي ظريف تبحر خاصي داشتند. کليدها و قسمتهاي متحرک قفل را بسيار پرکار و ضامن ها را بسيار در هم پيچيده مي ساختند و ظاهر
قفلها رابه طور بسيار زيبايي تزيين مي کردند. با اين همه ، توجه و نياز فراواني که
در آن روزگاران پرآشوب به قفلهاي مطمئن بود، در سازوکار قفلها چندان پيشرفتي حاصل
نشد. درهم پيچيدگي ضامن ها و پنهان کردن سوراخ کليد، تنها وسيله ايمني به شمار مي رفت.

__________________

او خواهد آمد...